 Vandaag een lichte dag! Fijn om de zon weer eens te zien na die sombere winterdagen. Nou ja, winter is een groot woord voor het weer dat we de afelopen tijd hadden. De hortensia's lopen al uit in de tuinen en ook aan andere struiken is een begin van nieuw groen te zien. Maar dat alles wil natuurlijk niet zeggen dat we zonder slag of stoot de lente in gaan. En zo beginnen we weer aan een nieuwe week. Onze agenda is nog leeg maar dat zal niet vervelend zijn want er komt altijd wel weer iets op je pad. En zo niet dan vermaak ik me prima met 'Het Huishouden', lezen, poosje 'op' de pc en wandelen doen we ook graag. Je loopt van hieruit gemakkelijk even naar de stad en dan nemen we meestal wat boodschappen mee.
*************
Vorige week ben ik naar de nieuwjaarsreceptie van de school geweest die hier gevestigd is onder de appartementen. Kopje koffie, ervaringen uitwisselen en ook kregen we een rondleiding in de nieuwe school. Je kijkt je ogen uit zo mooi allemaal. Zelfs digitale schoolborden ontbreken niet. Dat doet me denken aan mijn eigen schooltijd toen de juffrouw nog met een krijtje op het bord schreef.
Dat krijtje werd 'opgewerkt' tot het laatste stukje. Zuinigheid was troef in de vijftiger jaren. Als onze juf, die we toen juffrouw noemden, een nieuw krijtje uit kast pakte brak ze dat altijd doormidden. Zonde vond ik het van dat mooie nieuwe krijtje. En o wee als je een beurt kreeg en iets op het bord moest schrijven en het krijtje maakte zo'n akelig piepgeluid. Daar was onze strenge juf niet van gediend. Ook niet van inktvlekken! Schoolblijven, dat zat er dik in!! Ze was streng doch rechtvaardig zal ik maar zeggen.

Uitzonderingen werden niet gemaakt op de regel. Het onderwijs heeft door de tijd veel veranderingen ondergaan en ik snap niet hoe de leraren het allemaal bijhouden. Steeds verandert er wel weer iets en ook is er veel administratief werk. In mijn schooltijd gingen lees en rekenboekjes lang mee. Ieder schooljaar kwamen die boekjes, waar andere kinderen rekenen en lezen uit hadden geleerd weer uit kast na de grote vakantie. Goed voor de volgende lerlingen die bijvoorbeeld in de eerste klas kwamen. De leerboeken van mijn kleinkinderen zien er totaal anders uit. Ik zou me moeten laten herscholen om er iets van te snappen. Gelukkig hoeft dat niet. Welnee, bij oma doe je andere dingen. Tekenen, knippen en plakken en een kaartje leggen. Ook belangrijk: herinneringen opslaan voor 'later'. Zelf heb ik nog steeds mooie herinneringen aan mijn grootouders. Die veranderen niet ook al leven we nu in en veel moderner tijdperk. |