Inmiddels was ik er aan gewend: sneeuw en glad op straat. En nu? Zwart glimmend asfalt, 't Druppelt of het miezert, saaie boel. Ach, 't is eigenlijk wel weer genoeg dat 'gewinter'. Als het mistig is, zoals vanmorgen, ziet alles er zo mistroostig uit. Een grote mand met nat wasgoed, hup, direct naar de wasdroger ermee. Klimaattop of niet, al die natte boel in huis vind ik maar niets. Als het goed weer is droog ik buiten maar dat zie ik nu helemaal niet zitten. Wat een gemak zo'n apparaat dat je was droogblaast. Die had ik moeten hebben toen de kinderen nog klein waren . Al die katoenen luiers die binnen op een wasrekje hingen en keihard opdroogden. Niks te pamperen. Tetra luiertjes voor als ze heel klein waren en later werden dat dan 'oogjesluiers'. Wel leuk dat babygoed. Kleine glansgaren truitjes en van die lieve hemdjes met een lintje dat je dan vaststrikte. Alles van tevoren gekocht, gewassen en gestreken lag die mooie babyuitzet dan te wachten op de nieuwe wereldburger. Van te voren kwam er een dame kijken of alles wel in orde was voor de grote dag. Boven het ledikantje hing een muziekdoosje. Aangezien de baby geen haast had en twee weken later kwam dan verwacht heb ik heel wat keren aan dat koordje boven het lege ledikantje getrokken en me verbeeld hoe het zou zijn als het kindje er daadwerkelijk in zou liggen. De werkelijkheid was mooier dan je ooit zou kunnen denken. Geen idee waarom ik dit nu 'zo maar' schrijf.

't Kwam spontaan uit het toetsenbord.

*******

*******

Minder leuk was het dat mijn man een zeer oog had deze week. Hij kon het niet open houden van de pijn. Huisarts gebeld: geen tijd, volgende dag pas. Kon niets vinden, ja, 't zag wel rood. Tubetje zalf. Geen verbetering na wat dagen gezalfd te hebben. Assistente van de oogarts gebeld: 'Nee', eerst weer naar de huisarts want die alleen kan  'met spoed' doorverwijzen.  Dankuwel! Naar de assistente huisarts gebeld. Geen dokters in het pand. 'Morgen ook niet?' Nee, morgen ook niet. Gaat U maar naar de vervangende arts. Afspraak gemaakt bij de vervangende arts. Gelukkig, we mochten dezelfde middag komen. Oog bekeken en ja hoor, zij maakte direct een spoedafspraak met de assistente van de oogarts. Daar konden we de volgende dag komen. Wat blijkt? Krasjes op het hoornvlies. Dat veroorzaakte die heftige pijn bij het bewegen van het ooglid. Boos was ik dat er niet direct is doorverwezen als iemand zo'n  pijn aan zijn oog heeft. Enfin, om een lang verhaal kort te maken: 't gaat gelukkig al beter met de nieuwe medicatie. Over twee weken terug komen.

 

Brrrrr.....wat is het koud vandaag. Een gure wind, en, ondanks de sneeuw die er nog ligt, toch grauw buiten. Kippenvelletje op de armen terwijl het toch lekker warm in de kamer is. Wat zou dat te betekenen hebben, geen gegriep hoop ik. Of zou het een reactie kunnen zijn op mijn ijverige gedrag van vandaag? Het begon zo: even wat spullen naar de vliering, ook wel bergzolder genoemd, brengen. De lawaaierige  aluminium trap naar beneden doen en dan een keer of vier naar boven en beneden om de boel weg te brengen.  'Mmmm, 't ziet er wel rommelig uit zeg op die zolder.' Ook ligggen er weer flink wat cementkorrels.  Die blijven  steeds maar van de muren vallen. De metselaar had zeker geen beste dag toen hij die muren 'aansmeerde'. De verhoudingen van dat mengsel waren vast en zeker niet goed. Dus heb ik de stofzuiger maar gehaald en voor ik het wist was ik die zolder aan het opruimen en schoonmaken. Helemaal de bedoeling niet, geen voorbedachte rade.

Ik maak me zorgen: zou ik besmet zijn met een virus zonder dat ik het weet? 't Zal toch geen schoonmaakvirus zijn? Als dat zo is  ga ik direct een anti-schoonmaak- injectie halen. De grote schoonmaak? Die heb ik lang geleden al afgeschaft. Dus niet alles achter elkaar op zijn kop zetten. Alles op zijn tijd. Dat was vroeger wel anders. Ineens zag je overal de beddenboel buiten liggen en gordijnen wapperen aan de waslijnen. Kwam je thuis uit school dan waren de cocosmatten uit de kamer verdwenen en leefden we een paar dagen 'gezellig' op de planken. Ja, de vrouwen gingen er 'tegenaan'. Gewoon 'doorgaan'. Wij vonden het maar niks dat gedoe. Maar eerlijk is eerlijk: wat rook het huis lekker fris na de schoonmaakwoede. Hulde aan al die hardwerkende moeders. Ja, dat waren met recht andere tijden in de huishouding. Dan is 'het huishouden' van nù een luxe-bezigheid geworden als je het vergelijkt met 'toen'.

 

Groeten van Rietje

De winter zit vast in het zadel: de centrale verwarming brandt er lustig op los.'Zo gaat ie goed, zo gaat ie beter, al weer een kubieke meter!'  Ik heb het maandbedrag maar wat verhoogd om een onaangename verrassing bij de volgende afrekening te voorkomen. Maar aan de andere kant: wat een geluk dat we ons huis lekker warm kunnen houden. Wat handig toch allemaal: je regelt het even 'on line'. Jaja, ik doe ook wel iets nuttigs met de pc, niks alleen maar Punt of andere leuke dingen. Waarom zouden leuke dingen trouwens niet nuttig kunnen zijn? Allerlei zaken worden tegenwoordig per computer op je thuiskantoor afgehandeld. Ook de belastingaangifte: leuker kunnen ze het niet maken. Nou dan! Je kunt je ook over van alles en nog wat laten informeren per nieuwsbrief. Geen wonder dat er steeds minder postbodes en bankbediendes nodig zijn. Ja, ieder voordeel heeft een nadeel en andersom geld dat misschien ook wel. Maar zo gaat het: het gemak dient de mens.

*********

Iedere dag voeren we de vogels. Een plekje in het gras sneeuwvrij houden en dan het voer neerleggen. De mussen en de meeste andere vogels eten vreedzaam naast elkaar. Maar wacht, daar komt de merel. Uitgeroepen tot de meest geliefde zangvogel door Vroege Vogels. Daar kon je stemmen op allerlei vogels en merelmans heeft 'het' gewonnen. Oké, ik zeg niets van de zangkunst van het beest. Tenslotte heb ik zelf ook vaak genoeg de mooie trillers van dit dier gehoord. Maar wat me nu zo ergert aan deze vaste bezoeker: zijn onverdraagzaamheid jegens de andere bezoekers van ons tuinrestaurant. Zodra merel verschijnt is het uit met de pret. Er ligt volop te eten maar toch jaagt merel de andere vogels weg om de alleenheerschappij te hebben over de voedselvoorraad. Deze eigenschap heeft natuurlijk niet de merel alleen, ook bij andere dieren is het een bekende eigenschap. Toch heb ik zin om het beest weg te jagen, maar ja, dan zijn ook de kruimels niet meer voor de mussen en de andere gasten. 't Zijn soms net mensen. Tijd voor een zelfonderzoek?

*********

 

 

En zo zijn de eerste dagen van het nieuwe jaar al weer voorbijgesneld en eerlijk gezegd: er is niets veranderd, alles is gewoon doorgegaan zoals altijd. Goede voornemens heb ik niet, gewoon doorborduren op het oude stramien. De kortste dag is al weer geweest, iedere dag wat langer licht. Jammer dat er zoveel sneeuw op het ijs ligt, een elfstedentocht zit er zoals het er nu naar uitziet niet in. Maar de schaatsliefhebbers komen toch wel aan hun trekken: er zijn al diverse tochten gereden op andere locaties. En de winter is tenslotte nog niet op zijn eindje, dus wie weet komt de tocht der tochten er misschien toch nog wel.

********

Het jaar is bijna om maar eerst vieren we nog Kerstmis. Ieder op zijn eigen wijze. Een witte Kerst zit er inmniddels niet meer in zo het zich laat aanzien. Maar we hebben al een voorproefje gehad: een flink pak sneeuw en koud was het ook. Dat doet me denken aan een Kerstmis lang geleden. Ik was een jaar of tien en zoals elk jaar gingen we met het hele gezin naar Opa en Oma. Daar kwam ieder jaar de hele familie samen om van de kerstmaaltijd te genieten. Oma stond dagen van tevoren al in de keuken om alles voor te bereiden. Ze had geen moderne keuken, nee, men zou het nu een zéér gedateerde keuken noemen. Een tweepits gaskomfoor, een oliestelletje en een piepklein aanrechtje wat nog gedeeltelijk in beslag werd genomen door dat kooktoestel. En toch slaagde oma erin om ons ieder jaar een heerlijke maaltijd voor te zetten. En als ik goed tel zaten we dan met achttien personen aan tafel in een niet al te grote kamer. Mijn moeder zei altijd: 'Er gaan veel makke schapen in een hok'. En zo was dat. Toen we 's avonds weggingen begon het te sneeuwen. Samen met je ouders en broertjes door de vallende sneeuw naar huis op die mooie avond. Het ultieme kerstgevoel

.

 

 

Maandagmorgen lagen ze weer op de deurmat: een stapel reclamefolders. We laten ze altijd liggen tot we 'smiddags koffie drinken. Eerst de koffie met een broodje en dan als 'toetje' de wekelijkse folders. Ik telde er meer dan dertig. Sommigen worden direct als 'gelezen' apart gelegd. Bankstellen met gratis keukenmachines, drogisterij-artikelen, drie voor de prijs van twee en nog wel meer van die folders die bijna alle weken hetzelfde zijn. Dan komen we aan de folders van de supermarkten toe. Die zijn deze week anders dan anders. Kijk, daar paraderen de menu's voor de aanstaande feestdagen aan mijn ogen voorbij. Hertenbiefstukjes, gourmetschotels, allerlei sauzen en salades,  kerststol en krans, kortom zóveel vlees en snoeperijen dat je door de bomen het bos niet meer ziet.

Terwijl de besprekingen in Kopenhagen voor een beter klimaat in volle gang zijn lees ik de folders die uitpuilen van de aanbiedingen op allerlei gebied. Vlees is inmiddels ook een veelbesproken onderwerp: eet eens een dag géén vlees en zie....ons klimaat vaart er wèl bij. Koop niet alles nieuw maar ga naar de kringloopwinkel en sla daar je slag. Jaja, maar die folders die we iedere week krijgen spreken een andere taal. Ze worden niet verspreid om ons te manen 'matig' te zijn, te 'consuminderen' zoals dat nu zo mooi heet. Natuurlijk kiest iedereen zelf wèl of niet te kopen. Terug naar de Klimaattop. De bedoeling is goed maar wie is er nu oprecht bereid in te leveren voor een beter milieu? Er wordt geprobeerd om van alles en nog wat milieuvriendelijk(er) te produceren. Naar mijn idee is een bloeiende economie en klimaatverbetering moeilijk te verenigen. Doorlopend wordt gepeild hoe het met onze economie gaat. Beetje slechter? Beetje beter? Naar mijn idee zal 'eigenbelang' toch vòòr 'milieubelang' gaan. Hoewel het milieu ons belangrijkste eigenbelang is. Maar de klok terug draaien? Dat zal niet mee vallen. Want dan zal er heel veel ingeleverd moeten worden.

 

't Zal mij benieuwen hoe het gaat eindigen daar in Kopenhagen!

 

Groeten van Rietje